قرص میخوریم یا سوزن می زنیم تا درد یادمان نرود .

اما فقط یادمان میرود .

دندانی که پوسیده است ،

استخوانی که شکسته است ، معده ای که زخم دارد،

با قرص وسوزن ومسکن که خوب نمی شود .

برای خوب شدن باید پیش پزشک رفت .

پزشک باید بداند ، باید آدم را وتن آدم را شناسد .

باید مرضها را بشناسد .

باید دواها را بشناسد .

باید بداند که هر مرض چه دوایی می خواهد.

اگر اینها را نداند تو را میبندد به همان قرص  و مسکن

حتی اگر بداند ودلسوزت نباشد هم گرهی از کارت باز نمی کند .

آن پزشکی که درد را نگفته می بیند تو هستی .

آن پزشکی که تن وجان من را به از همه می شناسد تو هستی ،

پزشکی که رحم وشفقتش برمن حد وپایان ندارد،  هم تو هستی