مثل بغضی کهنه به دلم چنگ می زنه

اونقدر از تو دور شدم که این روزا حس می کنم

غم غربت یه دنیا روی شونه ی منه

اونقدر از تو دور شدم که این روزا حس می کنم

همه ی جهان فقط قد یه زندونه برام

خوش آمدی رضا جان جانم فدا نمایم
تبریک من پذری باشد همین دوایم
از جان تو را بخوانم خوشبو شود دهانم
لطفی نما رضا جان تا من به کعبه آیم
میلاد امام رضا مبارک باد . . .

شمع جمع شاپرکهایی رضا / ای کلید ساده مشکل گشا
آن گل زیبا گل خوشبو تویی / ای رضا جان، ضامن آهو تویی
با نگاهت چون کبوتر کن، مرا / تا بگیرم اوج، خوشحال و رها…

عالم آل محمد (ص) به جهان جلوه نمود

عَلَم عِلم به پا شد شب میلاد رضا

بعد موسی که بُوَد رهبر معصوم بشر؟

حل شد این مساله تا شد شب میلاد رضا

یا رضا جان کن مدد بر خوانِ تو مهمان منم
در شبِ میلادِ تو دلْ‌تشنه‌ی درمان منم
دست من از عیدی لطف و شفاعت خالی است
پادشاهی من گدایم، دست بر دامان منم
میلاد امام رضا مبارک باد

حسرت دیدن گنبد طلای حرمت داره

مثل بغضی کهنه به دلم چنگ می زنه

اونقدر از تو دور شدم که این روزا حس می کنم

غم غربت یه دنیا روی شونه ی منه

اونقدر از تو دور شدم که این روزا حس می کنم

همه ی جهان فقط قد یه زندونه برام

خوش آمدی رضا جان جانم فدا نمایم
تبریک من پذری باشد همین دوایم
از جان تو را بخوانم خوشبو شود دهانم
لطفی نما رضا جان تا من به کعبه آیم
میلاد امام رضا مبارک باد . . .

شمع جمع شاپرکهایی رضا / ای کلید ساده مشکل گشا
آن گل زیبا گل خوشبو تویی / ای رضا جان، ضامن آهو تویی
با نگاهت چون کبوتر کن، مرا / تا بگیرم اوج، خوشحال و رها…

عالم آل محمد (ص) به جهان جلوه نمود

عَلَم عِلم به پا شد شب میلاد رضا

بعد موسی که بُوَد رهبر معصوم بشر؟

حل شد این مساله تا شد شب میلاد رضا

یا رضا جان کن مدد بر خوانِ تو مهمان منم
در شبِ میلادِ تو دلْ‌تشنه‌ی درمان منم
دست من از عیدی لطف و شفاعت خالی است
پادشاهی من گدایم، دست بر دامان منم
میلاد امام رضا مبارک باد

امام رضا (ع)

می رسم از صحن جمهوری چشمان دلت تا ضریح سبز گیسوی پریشان دلت

می رسم از غربت چشمان باران خورده ام کوه بکوه منزل به منزل تا خراسان دلت

بی پناهم خسته ام مولای من کم از اهو نیستم آقا به قربان دلت

کاش نام ما هم ثبت می کردید عاقبت در میان دفتر سرخ شهیدان دلت

باز می لرزد درون سینه آهوی دلم ضامن آهو دو دست ما به دامان دلت

فرمود که هر زمان گرفتار شدید بردامن ما دست توسل بزنید

کاش من یک بچه آهو می شدم می دویدم روز و شب در دشتها

توی کوه و دشت و صحرا روز و شب می دویدم تا که می دیدم تو را

هر چند حال و روز زمین و زمان بد است
یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است
حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای
آنجا برای عشق شروعی مجدد است . . .

با نام رضا به سینه ها گل بزنید

با اشک به بارگاه او پل بزنید

فرمودکه هرزمان گرفتارشدید

بردامن ما دست توسل بزنید

میلاد امام رضا مبارک

ما دولت تسلیم و رضا می طلبیم
راهی سوی اقلیم بقا می طلبیم
اندر دو جهان ، عزت و اقبال و نجات
از فیض ولایت رضا می طلبیم
میلاد امام رضا مبارک باد . . .

بارگاهی که به شهر قم بپاست

هم برای من مدینه هم کربلاست

خاک پاکش را غرق بوسه می کنم

چون که جای پای اربابم رضاست

میلاد نور مبارک

بر در دوست به امید پناه آمده ایم
همره خیل غم و حسرت و آه آمده ایم
چون ندیدیم پناهى به همه مُلک جهان
لاجرم سوى رضا بهر پناه آمده ایم
میلاد امام رضا مبارک باد

خوشم به عشق ولای تو ای امام رئوف
دلم تپد ز برای تو ای امام رئوف
تو پاره تن احمد به ملک ایرانی
چه با صفاست سرای تو ای امام رئوف
میلاد امام رضا مبارک باد

میلاد على بن موسى الرضا ، مأواى دل‏شکستگان و تکیه‏گاه درماندگان
بر دلدادگان بارگاه و حریمش مبارک باد . . .

از این همه انزوا مردد شده ام

دیوانه رنگ زرد گنبد شده ام

امروز دلم حال کبوتر دارد

انگار که بی قرار مشهد شده ام

دلبری دارم که از صاحب دلان دل می برد
غمزه ای مشکل گشا دارد که مشکل می برد
گر نقاب از چهره گیرد آن نگار نازنین
پرتو رخساره اش دلهای مایل می برد
میلاد امام رضا مبارک باد

میلاد شمس الشموس، خسرو اقلیم طوس
شاه انیس النفوس، برشما و خانواده ی گرامیتان، تبریک و تهنیت . . .